சுதந்திரப் போராட்டம்

போட்ட சோற்றிற்கு வாலாட்டும்

காட்டிய இனையுடன் கட்டாய கல்யாணம்

பிறந்து ஈரம் உளறும் முன் விற்று காசு பார்ப்போம்...

நாம் பெற்றது வயதுக்கு வந்ததும்

திருமணம் செய்து வைப்போம்

வாங்கி வந்தவருக்கு குடும்ப கட்டுப்பாடு செய்வோம்...

யாருக்கும் யாரும் சுதந்திரம் தரத்தேவையில்லை

இருப்பதை பறித்து

பறப்பதைப் பிடித்து சிறு கூட்டில் அடைத்து

பறக்க விடாது வீசிய உணவை உண்ணச் சொல்வோம்

பிடித்தாலும் பிடிக்கா விட்டாலும்...

குலத்தில் குளித்து கொட்டிய மழையில் ஆற்றில் மிதந்து

முடிந்த தூரம் நீந்தி விளையாடியவர்களை

இரண்டடி கண்ணாடி பெட்டியில் அடைத்து

யாரென்றே அறியாதவர்களோடு நீந்தி விளையாட சொல்வோம்

ஆனால் நாம் நம் சமயம் தாண்டி பெண் எடுக்க மாட்டோம்...

சேர்க்கைக்கு வழி விடாது

வீட்டிற்குள் தொட்டி வைத்து வளர்ப்போம்

இவர்கள் புணர்ச்சியையும் அழிப்போம் - உணர்சிகள் அற்று

யாரோ நான்கு பேருக்காக வாழும் வித்தையை

ஒவ்வொரு உயிருக்கும் கட்டாய வகுப்பெடுபோம்...

நேசிக்கிறோம் என்று சொல்லும் சர்வாதிகாரிகள் நாம்

இவர்களுக்கு போராட சொல்லித்தர யாருமில்லையோ?

இவர்கள் போராடினால் பேசாக  நானே போஸாக

ராணுவ படை  செய்வேன்!

மௌனம் களையவிடு

எல்லா உறவுக்கும் பெயர் யார் சொல்ல

என் சிந்தை திருடும் உறவு இது

நான் எப்போது உன்னிடம் சொல்ல

கல்லுக்கடியில் காயாத ஈரத்தில்

துயிலும் சிறு வண்டு போல

உன்னோடு பேசிய

மங்காத நினைவுகளோடு பேசி பேசி

தினம் தினம் நான்

நீ இல்லாத நொடிகளை கொல்கிறேன்

நித்தம் யாவருடனும்

நான் பேசுவதே

உன்னை பற்றி என் சித்தம் குளிர

ஏதும் சொல்வார் என்றே

மறுமுறை பார்கையில்

உதட்டை சுளிக்காதே

காதோரம் சுருண்ட முடியை ஒதுக்காதே

நான் சொல்ல வந்ததை சொல்ல விடு!

தீண்டத் தொலைந்தேன்!

தீண்டின அடுப்புமேல வெச்ச பாலா பொங்குது எம்மனசு

நீ போன அப்பறம் தீஞ்சு போன வாசம் உன் நாசி எட்டியிருக்காது

நெடுந்தொலவு நானு கடக்கையில்

உன் நினப்புல தான் தொலச்சேன்

தொலைச்சது ஏதுன்னு தெரியல தேடிப்பார்க்க

போன இடம் போன பின்ன தெரிஞ்சது

வந்து சேர வேண்டிய இடத்ததா நானு தொலைச்சது

நீ உருட்டு அந்த கருவிழியில தானே என் பாதை நீளுது

சோகமோ இல்ல சிரிப்போ

எதுவோ ரகசியமா வெச்சா கூட

ஒடச்சு எட்டி பார்க்கற..

காரணம் கேட்டு சிரிக்கற

அப்புறம் காணாம போய்டற

எல்லோரு சுத்தி இருந்து

யாரும் இல்லாத இந்த பௌர்ணமி நிலவு கிட்ட நானு புலம்பி தவிக்கறே..

என் புலம்பல் கேட்டு கேட்டு அதுவும் இப்போ தேயுது!

வர்த்தகம் மட்டுமே!

நான் கண்டது குருவை அல்ல விற்ப்பனையாளரை!

நான் பெற்றது கல்வி அல்ல சரக்குகளை!

நான் தேர்ச்சி பெற்றது வாழ அல்ல விற்ப்பனைக்கு!

நான் இருப்பது கோவிலில் அல்ல சந்தையில்!

புத்தகத்தில் இருந்ததை தலையில் ஏற்றி

நுணுக்கம் செய்து என் ஆற்றலை தரையில் கூறுகட்டி வைத்திருக்கிறேன்

என் கனவுகளை எல்லாம் புதைத்து
அதன் மீதமர்ந்து வியாபாரம் பேசுக்கிறேன்!

பள்ளிக்கூடம் மொத்தவிற்பனை நிலையம்!

மாணவர்கள் சில்லறை வர்த்தகர்கள்!

நிறுவனங்கள் வாடிக்கையாளர்கள்!

இதில் எங்கும் நடப்பது வர்த்தகம் மட்டுமே!

யவன் பாடுவான் இனி கீதம்

எவனோ என் தெய்வம்

எவன் துஷ்டன் அவனை கண்டு பொருக்காமல்

அவன் தலை கொய்வானோ அவனென்று ஆகாதோ

தவறுகள் கண்டு துடித்து எழுந்து

முடிந்தவரை முட்டி நான் மாண்டால்

என் பின் எவன் எழுந்து தவறுகள் களைய வருவானோ

அவன் என் குல சாமி ஆகானோ

பலனுக்கென்று பாராமல்

யாவருக்கும் தான் கொண்டது கணக்கிடாது

ஈய்து வாழ்பவன் அன்றோ

பின் இறக்காமல் இருந்துகொண்டே இருப்பவனா இறைவன்

இருக்கும் காலம் தொட்டு

வந்ததின் காரணம் உணர்ந்து கடமை முடிப்பவன் வேறு யாரோ

காணும் உயிரெல்லாம் நானே என்று

களத்தில் காண்டிபம் ஏந்தியவனுக்கு

பாடிய கீதம் தானே நான் மேல் சொன்ன தெய்வம் யாவும்

சொன்னது உணராது சொன்னவன் நாமம் சொல்லி மட்டும் இட்டு

இனம் கண்டு குணம் மறந்து

ஈனமாய் வாழும் இவர் மதி உரைக்க

இனி யார் பாடுவர் எந்த கீதம்?

இல்லாமல் இருந்திருந்தால்

ஒருத்தியாக தானே வந்து நின்றாய்

ஏன் எனக்கு நவராத்திரி நாயகியாக தெரிந்தாய்

என்னோடு தோள் உரச நடந்து தோழனானாய்

தலையில் தட்டி தவறுகள் திருத்தினாய்

எனை சேயாக்கி தாயாகி

ஏனோ என்கையில் நீயே சேயானாய்

இன்னும் என்னென்னவாகி எனை என்னவாக்கா போகிறாய்?

எங்கோ கிடந்தது பார்த்திடும் மேகமா தாகம் தீர்க்கும்

நீ சீவி முடித்து வரும் கேசம் தீண்டினால் தீராதா?

பார்வை இருப்பதால் தானே

பார்த்துமட்டுமே தாகம் எடுக்க எட்டி நிற்கிறேன்

இல்லாமல் இருந்திருந்தால்

உனை தொட்டு பார்த்திருப்பேன்!

தினமும் உன்னால் அழகாக தெரியும் ஆகாயத்தையும் பூலோகத்தையும்

உன் பார்வையால் இன்னும் அழகாக கண்டிருப்பேன்!

கோர்க்க நீயா வா!

அரையிர பேய் கூட

ஒத்த மரத்துல தூங்க போயாச்சு

ராத்திரி பொழுதெல்லா

தொலைச்ச தூக்கத்த தேடியே காணாம போகுது

என்னத்த தேடனு எத தொலச்சேனு

தேடும் போதே மறந்து போகுது

தூக்கம் கலஞ்சு கண்ணு தெறக்கும் போது தெரியுது

அதுவர நீ என் கூட பேசினத நினச்சுதா நேரம் போனது

பொண்ணுக்கு காதல் வந்தா

யாருக்கு தெரியாது

செரிக்காத சோரா

அவ நெஞ்சு கூட்டில கிடந்தது வாட்டி எடுக்கு

என் பொழப்பு இங்க வேற

காதல் வந்து வாட்றது எனக்கே தெரியாது

என்னைய வாட்றது அதுனே தெரியாம

என் மலே நானே வெறுப்பாகி கிடந்தே

எவனையும் கூட்டுல சேக்காம தனியாவே திரிஞ்சே

எல்லா புரிஞ்சு சொல்ல வரதுக்குள்ள

நீ போய்டே

நீ போ இப்போ நீயாவே

நா தொலச்சத தேடயில கிடச்சுது ஒ தூக்கோ

நீயாவே தேடிட்டு வா

நீ நானுங்கரத கொர்த்து நாமுனு ஆக்க

ஆயுசு இன்னு இருக்கு காத்துகிடக்க

நா கிடக்கே உனக்காக!